PROJECT  
New Security Magazine 152 – november 2019

Operatie Delta, tussen flexibiliteit en data

Le Delta, een volledig vernieuwd en gerenoveerd cultureel centrum in Namen, heeft zijn deuren geopend aan de oevers van de Maas. Een grote uitdaging. Ook op het gebied van veiligheid. RAS en Casa Domotic hebben de problemen van camerasystemen, alarmen en toegang die dit nieuwe type culturele plaats met zich meebrengt, opgelost.

Het gebeurt niet elke dag dat een architecturaal project ter waarde van 25 miljoen euro wordt voltooid. De investering werd gedaan om het voormalige cultureel centrum van de provincie Namen om te vormen tot een nieuw, aangepast hoofdkantoor (van 4500 m² naar 6000 m²), gemoderniseerd en omgedoopt tot Le Delta. Maar ook bij de functioneringsfilosofie is nagedacht om er “een third place waar culturen samenkomen” van te maken, aldus vice-directeur Philippe Horevoets. “Dat wil zeggen, een culturele instelling die elke dag van 10 tot 18 uur vrij en open toegankelijk is voor het publiek. Zowel de begane grond, panoramaterras als de culturele zones (waarvan enkele tegen betaling bij concerten en tentoonstellingen). Het publiek beschikt over ontspanningsruimtes, een foyer waar je kunt eten, plekken waar spontane of georganiseerde artistieke voorstellingen plaatsvinden. Geen pasjes of kaarten, iedereen is welkom. Le Delta is ontworpen voor maximale culturele en sociale diversiteit.”

Voor iedereen

Een mooi idee dat deze plek van uitwisseling en ontmoeting openstaat voor allerlei publiek.... Maar het is ook een nieuw soort uitdaging voor ontwerpers en professionals van beveiligingssystemen. De voor het publiek toegankelijke ruimtes liggen verspreid over meerdere verdiepingen, naast de voor het personeel gereserveerde ruimten, die zijn ingericht voor gedifferentieerde toegang. Voor het receptie- en bewakingspersoneel is er geen portier of balie. Le Delta heeft receptiemedewerkers aangeworven met een specifiek sociaal-cultureel profiel dat aansluit bij de verschillende soorten publiek. Elke bemiddelaar loopt samen met een traditionele bewaker door het gebouw.

Voor het meer technologische aspect van de veiligheid hebben Le Delta en het consortium Cœur de Ville, belast met de uitvoering van het project, vooral een beroep gedaan op de RAS-distributeur van Casa Domotic, een bedrijf dat gecentraliseerde beheersystemen integreert. De twee bedrijven zijn samen de uitdaging aangegaan om de volgende items in te zetten: 100 camera’s (20 buiten, 80 binnen) en vijf Sefica-recorders; een autonoom glasvezelnetwerk en een speciaal IP-netwerk; 1 inbraak- en branddetectie-unit Prosys Plus van Risco; 50 inbraakdetecties; 10 buitensirenes en 10 binnensirenes; 10 toetsenborden; een speciaal telefoon- en IP-transmissiesysteem.... De kosten van apparatuur en installatie van de stevige infrastructuur bedragen ruim 300.000 euro.

Het afstemmen van de hardware is één ding, het optimaal configureren ervan een ander, gezien de complexiteit van de eisen. “Le Delta is een goede referentie voor ons, maar onze implementatie- en installatiewerkzaamheden duurden twee keer zo lang als oorspronkelijk gepland”, onderstreept Gaylord Carte, businessdeveloper bij RAS. Want tussen de geschetste theorie van de initiële plannen en de praktische realiteit van het gebouw, dat inzake exploitatie en infrastructuur werd hertekend, moesten er aanpassingen worden gedaan in overleg met IMTech, het bedrijf dat verantwoordelijk is voor de elektrische infrastructuur.

Doelstelling: flexibiliteit

Een uitgangspunt was nodig om alle apparaten te ontwerpen: flexibiliteit. “Voor de camera’s”, zegt Quentin Pierre, integrator van Casa Domotic, “wilde Le Delta een flexibiliteit en aanpasbaarheid op basis van de diversiteit aan activiteiten (tentoonstellingen, concerten en andere artistieke aanbiedingen). Daarvoor moesten we de schaalbaarheid van het camerapark zo organiseren, dat we er een paar konden loskoppelen en elders weer aansluiten zonder dat de veiligheid in het gedrang kwam. De binnencamera’s zijn daarom altijd van één type met extra stekkers in de plafondverlichting. Een andere flexibiliteit, meer technologisch, kwam voort uit de noodzaak om te kunnen in- en uitzoomen en/of de hoek van de multifocale camera’s nauwkeurig te kunnen aanpassen. Dit om ervoor te zorgen dat ze alle alleen het geautoriseerde en gewenste gezichtsveld bestrijken. Buiten bevindt zich een kort gezichtsveld om geen straatscènes of wat er in de huizen in de omgeving van Le Delta gebeurt, vast te leggen. Dit rechtvaardigt de keuze voor hoogwaardige camera’s.”

De flexibiliteitseis was ook van toepassing voor de toegangscontroles van de dertig personeelsleden op de verschillende werkterreinen. “In plaats van het basisidee dat een bepaald werknemersprofiel in een bepaald gebied kan worden ingepast, gaven we de voorkeur aan toegang op maat voor elke werknemer, afhankelijk van de specifieke behoeften die verband houden met zijn of haar activiteiten. Elke badge is geconfigureerd met codes die de gebruiker een specifieke toegangsverscheidenheid geeft. Terwijl een collega van dezelfde afdeling over andere codes zal beschikken. Zo beschikt Le Delta over een museumgebied met een voorraad aan soms dure kunstwerken. Slechts enkele medewerkers hebben toegang tot dit gebied. Voor elk van hen zullen de toegankelijke gebieden gedifferentieerd worden. De ProSys Plus-centrale werd ook gekozen om deze aangepaste toegangsconfiguratie en specifieke codes flexibel te beheren.”

Gegevensmassa en verbindingen

Ook op IT- en informaticanetwerkniveau hebben zich andere uitdagingen voorgedaan. “Ik was verrast door de netwerkarchitectuur die rond de bewakingscamera’s werd ingezet”, zegt de integrator van Casa Domotic. “Het was noodzakelijk om het ‘beveiligingsnetwerk’ te isoleren van het traditionele computernetwerk dat we moesten kruisen door gecodeerde tunnels te “graven” om hun systeem niet te verstoren en toegang tot het onze te voorkomen. Gezien de massa en de transmissiesnelheden van de gegevens, was ik ook verbaasd van wat we allemaal moesten doen om het systeem stabiel en levensvatbaar te maken en tegelijkertijd te voldoen aan alle veiligheidseisen voor glasvezelsnelheid.”

Het resultaat is een zeer gecompliceerd en uitgestrekt werkgebied door de grote hoeveelheid verbindingen in alle richtingen en de gegevensmassa die wordt gegenereerd, met name door de ongeveer honderd camera’s. “Het is geen geheim. Veel krachtige camera’s zorgen voor een enorme datastroom en daarvoor was het noodzakelijk om binnen Le Delta glasvezelsnelwegen te creëren en te integreren. Glasvezels verbinden de camera’s met de vijf recorders. Twee centrale functies helpen de camerastromen te beheren. Ten eerste, ze versturen alleen bewegende beelden, geen vaste beelden waar niets gebeurt. Dit beperkt de doorstroming. Voor de beelden die naar de recorders worden verstuurd (maximaal drie weken opslag in het geheugen), bestaat er een nieuwe compressienorm H265  zodat veel meer kan worden opgeslagen. Camera’s en recorders moesten deze norm toestaan.”

Door Fernand Letist

www.province.namur.be/delta